De liefde van je leven is gewoontjes

“We keken elkaar aan en ik hoorde hem wauw zeggen. Later vertelde hij dat hij mij dat ook had horen zeggen.” Anderen voelen direct dat alles op zijn plaats valt: “Eigenlijk is hij veel te oud en heeft hij kinderen. Maar op het moment dat ik hem zag, voelde ik dat alles klopte.”

De verliefdheid verdwijnt na drie tot zes maanden, de hormoonhuishouding herstelt zich en vanaf de roze wolk beland je in het gewone leven. De irritaties komen op en hij blijkt gewoon een mens te zijn. Of erger: een man! Dan kunnen er grofweg twee dingen gebeuren:

  • De prins blijkt een kikker
  • De kikker wordt een prins

Je bent teleurgesteld in de ander en blijft dat. Je oordeel van de ander is negatief geworden. De ander is eigenlijk gewoon… tja, niet zo leuk.

De prins is een kikker

Dat is ie nu en dat zal hij voortaan altijd blijven aangezien je vooral de negatieve aspecten van zijn gedrag opmerkt, benoemt en er op reageert. Hierdoor roep je dat gedrag soms over jezelf af (Vansteenwegen, 2010). Het lijkt op de wet van actie en reactie (zie kader), je krijgt wat je geeft.

Jezelf voor de gek houden werkt

De andere mogelijkheid is: je bent teleurgesteld. Na de ergste schok accepteer je de ander. Hij is anders dan gedacht, maar je bekijkt dit met humor, interesse en nieuwsgierigheid. Buiten de huiselijke irritaties die er soms bijhoren, blijf je vooral positief over de ander (Vansteenwegen, 2010). Deze positieve blik stimuleert je positieve gedrag. Dat roept vervolgens weer een positieve reactie op bij de ander (zie kader).

De kikker wordt een prins

Idealistische percepties over je partner geven meer tevredenheid in een relatie dan realistische percepties. Jezelf voor de gek houden werkt. Uit onderzoek blijkt dat individuen hun partners veelal beschrijven naar hun eigen spiegelbeeld en idealen. Dus niet naar de eigenschappen die partners zichzelf toekennen. Mensen maken hun partner mooier dan de partner zelf doet (Murray e.a., 1999).

Newtons wet: actie geeft reactie

Als A een kracht uitoefent op B, geeft B een even grote, maar tegengestelde kracht. B reageert dus altijd op A. Zou A de kracht, grootte of richting veranderen, dan verandert ook B in kracht, grootte of richting. Krachten komen volgens deze wet steeds voor in paren, zo ook in liefdesparen.

Foto – Rik Engelgeer

Wanneer jij je partner wat hoger inschat (Drigotas e.a., 1999), kan hij uiteindelijk die betere persoon worden. Je actie roept een reactie op. Jouw positieve blik en positieve gedrag als intieme partner halen het beste in de ander naar boven. Wanneer jullie elkaars ideale zelf zien, gedragen jullie jezelf zodanig dat verschillende mogelijkheden gecreëerd worden, waardoor jullie gedragingen laten zien die overeenstemmen met het ideale zelf. En dat andere mogelijkheden die niet ideaal zijn geblokkeerd worden.

ze leefden lang, gewoontjes, maar gelukkig

Zo wordt Assepoester een prinses en een kikker een prins. In het echte leven helpt een positieve blik. Door vertrouwen te hebben en elkaar met een positieve blik te benaderen, haal je het beste in de ander naar boven. Zoals je dat ook deed toen je net verliefd was. En ze leefden nog lang, gewoontjes, maar gelukkig.

Bronnen

Drigotas, S.M., Rusbult, C.E., Wieselquist, J. en Whitton, SW. (1999) Close partner as Sculptor of the Ideal Self: Behavioral Afformation and the Michelangelo Phenomenon. Ontleend aan: Journal of Personality and Social Psychology, 1999. Vol. 77, No. 2, 293-323

Murray, S.L., Holmes, J.G., en Griffin, D.W. (1999) The benefits of Positve Illusions: Idealization and the construction of Satisfaction in Close Relationships. Ontleend aan: Journal of Personality and Social Psychology, Vol 70(1), Jan 1996, 79-98.

Vansteenwegen, A. (2010) Liefde is een werkwoord. Tielt: Uitgeverij Lannoo